Je verlangen ombuigen

Verlangen kun je zien als de motor van bestaan: het verlangen drijft je voort, de toekomst in, vanuit doelen en plannen. Die motor draait op een mengsel van tintelende gevoelens, zoals enthousiasme, inspiratie, hoop, vertrouwen, plezier, belangstelling, gedrevenheid en zo meer.
En precies daaraan ontbreekt het ons meestal in tijden van rouw na een groot verlies. Dan zitten we gemakkelijk en soms voor langere tijd zonder brandstof. Het verlies heeft de blik op de toekomst weggevaagd, wat maakt dat de motor stilvalt. Wie iemand mist verlangt meestal liever terug dan vooruit.

Maar uiteindelijk valt er met zo’n stilgevallen motor niet te leven. En godzijdank blijkt de buigzaamheid van verlangen dan groot. Rouwen is daarmee misschien ook: zoeken naar nieuwe brandstof waarmee je je verlangen terugbuigt, en de toekomst weer in beeld brengt.
Wil je reageren? Dat kan via contact.