Web met een gat

Wie een dierbare verliest gaat zelf ook een beetje dood. Voor een stukje dan, en maar tijdelijk.
Dierbaren maken deel uit van wie je was en werd en bent: relatie. Levende relatie.
Ik zie mezelf dan ook wel als een spinnetje in het web van al die relaties die ik met belangrijke anderen heb geweven en onderhoud: mijn familie, partner, goede vrienden, ja, ook hond Bram hoort erbij. Het zijn sterke, dunne, kwetsbare draden. Spinsels, met zorg en liefde geproduceerd. Ik bén dat web, die kostbare relaties, want het komt voort uit mijzelf. Uit mijn klieren waarmee ik als spin mijn web produceerde dat ik bewoon en bewandel. 
Maar als er dan opeens één cruciaal draadje knapt, één draadje afsterft, dan hang ik zelf ook hopeloos verloren in mijn web. Aan een zijden draadje, bijna dood. Ik kan me maar net vasthouden. En het kost me moeite en inspanning om het veilige midden terug te bereiken. Om de boel van daaruit zo goed en kwaad als dat kan te repareren, opdat mijn web weer bewoonbaar wordt, bewandelbaar.
Het geslagen gat blijft altijd zichtbaar. Dat geeft niet, het hoort bij mijn web.

Wil je reageren? Dat kan via contact.

Doorbestaan

Ik blijf het een raar woord vinden, nabestaande. Na Judiths dood in 2009 werd ik ‘nabestaande’. Maar het brengt me geen troost, dat woord (ook al gebruik ik het zelf soms als vertel over wat ik doe). Integendeel: het is een woord dat in mijn beleving een donkere schaduw legt over mijn leven nu. Het breekt het voorgoed in tweeën.
Natuurlijk draag ik de schaduw van verlies met me mee. Zoals ik ook andere schaduwen van verlies met me meedraag. Bijvoorbeeld die van ongewenste kinderloosheid. Ook dat was een enorm ‘verlies’. Toch noemde ik mezelf daarna niet anders. Ik werd er geen ‘zonderbestaande’ door of zoiets.
De dood van mijn zus vormt een nooit te vergeten gebeurtenis in mijn leven. Voor haar dood bestond ik, na haar dood besta ik gelukkig nog steeds. Haar dood veranderde mij en mijn leven, zeker, maar niet zozeer dat ik of mijn bestaan voorgoed gebroken is. Het is een voortgaande stroom, inclusief de verliezen die ik leed en opneem. Ook haar dood.
Ik besta door in plaats van na. En zij blijft voorgoed mijn zusje, ook al is ze er niet meer.

Wil je reageren? Dat kan via contact.