Anders ziek

Mijn dierbare vriend Jan is ziek. Hij lijdt aan MSA, een ernstige vorm van parkinson die onherroepelijk tot de dood leidt.
Stap voor stap, maar in een angstaanjagend snel tempo vallen steeds meer basale functies uit: hij kan niet meer lopen, de motoriek van armen en handen begint meer en meer te haperen, en ook het spreken valt hem nu steeds moeilijker.

Jarenlang leefde ik naast een zusje met juist een oersterk, gezond lichaam. Maar zij leed in haar hoofd – of in haar hart of ziel. Aan giftige depressies die even destructief kunnen zijn, waar zij uiteindelijk de daad bij de wens voegde en een dodelijke hoeveelheid pillen slikte; uit verlangen naar de witte stilte van de dood.

Nu leef ik naast mijn vriend Jan. Het maakt me zo verdrietig. Hij verlangt juist helemaal niet naar de dood. Hij zou het liefst nog jaren doorleven, genietend van het leven, dat door deze slopende ziekte veel te vroeg gaat eindigen.

Zo maak ik van heel dichtbij twee door ziekte verstoorde levens mee, die bizar verschillend zijn in mijn ervaring.
Wat zou ik Jan graag iets gunnen van dat oersterke, gezonde lichaam van mijn zusje.
En wat had ik haar, destijds, liefst iets gegund van zijn zo veel lichtere geest.

Wil je reageren? Dat kan via contact.